Marianne Janssen uit Reuver vond het prettig om een paar dagen voordat zij zelf een dagje mee zou lopen in het Nederland Bloeit Paviljoen, toch een keertje te gaan kijken. ,,Dan wist ik een beetje wat ik kon verwachten, ik had me al opgegeven, dat wel”, vertelt ze.

Wat ze zag, vond ze erg leuk en dat was het ook op het moment dat ze zelf in het paviljoen stond, eind mei om precies te zijn. ,,Wat ik met name heel leuk vond, was de opzet van het paviljoen en het enthousiasme van de mensen, waarvan er ook veel uit het buitenland kwamen, het was er ook erg druk.”

Hoewel Marianne veel contact heeft met bezoekers van het paviljoen, wordt ze niet overladen met vragen. ,,Dat viel inderdaad reuze mee. Er was bijvoorbeeld wel iemand die iets wilde weten over eieren. Die vraag heb ik toen meteen doorgespeeld naar degene die op die dag ook in het paviljoen stond, zij hadden thuis namelijk een leghennenbedrijf. Andere vragen heb ik zo goed en zo kwaad als het kon, beantwoord. Ik heb in ieder geval geen vragen hoeven te noteren, waar op een later tijdstip via de mail een antwoord zou worden gegeven. Ik heb wel met veel mensen een babbeltje kunnen maken, als het maar in het Nederlands of Duits was, want Engels is al moeilijker aan het Frans heb ik me maar niet gewaagd.”

Een mevrouw vertelde Marianne het jammer te vinden dat de producten die het paviljoen opsierden niet echt waren. ,,Dat vond ik zelf ook een beetje jammer. Nu werden heel toevallig op de dag dat ik het paviljoen stond, een aantal van die kunstproducten door echte te vervangen. Die mevrouw gaf aan, dat als ze appels nodig hadden, de organisatie die bij haar kon komen halen. Heel lief aangeboden uiteraard, maar de dame in kwestie kwam uit de Betuwe en dat was net iets te ver weg. Maar hoe dan ook, een echt product spreekt meer tot verbeelding, hoewel ik me goed kan voorstellen dat producten die redelijk snel bederven door kunstmatige artikelen worden vervangen. Maar wie weet, valt het de bezoekers minder snel op dan mensen die zelf uit de sector komen.“

Of er voor Marianne nog een dagje paviljoen inzit, weet ze nog niet. ,,Ik heb ook nog een baan buitenshuis, maar als het qua tijd kan en het is niet al te warm, dan ga ik er graag nog een keertje staan.”